Birgitt’s bus avontuur

thanks dad💓

Daar ben ik weer tussen de examens door om jullie een amusant verhaaltje te vertellen dat mij dit weekend voorkomen is. Ja het zat me dit keer weer niet zo mee. Wat een rustig busritje moest worden werd een stevig wandelingetje.En nee ik heb de bus niet gemist. Ik zal het uitleggen.

Sinds vorige week donderdag ben ik begonnen met de proeven. Ik ben het ondertussen al gigantisch zat. Nog 3 dagen denk ik dan. Want dat klopt over 3 dagen ben ik gewoon klaar met school (voor de komende twee maanden) dan moet ik nog een halve dag rapport halen en dan is het eindelijk zomervakantie. In mijn hoofd speelt zich nu al een minifeestje af. Haha nee er zijn ook leuke dingen aan de proeven. Het lekkere eten, bijna de hele dag thuis zijn, chillebille na het leren zoals Stella het zou zeggen en je kan lekker in een jogging rondlopen. Ik ben een beetje aan het afwijken. Dus ik was dit weekend bij Jan om tussen de examens elkaar nog wel te kunnen zien. Maandag had ik Nederlands en Aardrijkskunde dus wou ik zeker goed kunnen leren. Jan en ik hadden afgesproken dat ik op tijd naar huis ging omdat we dan weer allebei in de boeken konden duiken. Maar ik was niet op tijd om ’s avonds nog met de fiets te vertrekken. Of zoals wij het zeggen vlo ( we hebben toch soms van die leuke woordjes). Dus dacht ik eraan om de bus te nemen omdat papa toch altijd in de appie zit als ik naar huis probeer te komen. We zaten ’s morgens te ontbijten en ik keek op mijn De Lijn app om te kijken hoe laat de bus kwam. En dat was al over tien minuten en die tijd had ik zeker nodig om bij de halte te geraken. Dus ben ik maar meteen vertrokken. Zo onbeleefd van me om zo maar uit het niets te vertrekken. Ik moest op mijn meest elegante snelwandel pas “spurten” naar de halte toen ik zag dat heel de hoofdstraat was afgesloten. Ik had er niet aan gedacht dat het processie was. Die ene keer in het jaar dat ik snel naar huis moet om te kunnen leren is er de heilig bloedprocessie. Zo ver als ik weet is die alleen in Hoogstraten (waar ik woon) en in Brugge. Ik had even zo een op je knieën vallend,waarom schreeuwend moment. Maar ik zette door en ging op zoek naar de dichtbijzijnde bushalte die de bus wel kon bereiken. Uiteindelijk lag die dus in het volgende dorp. Dan ben ik maar rustig (op slenter tempo) richting huis gewandeld. Ik was echt heel blij dat ik mijn oortjes bij had dat ik nog iets van vrolijkheid bij me had. Intussen ben ik dan maar in het rond gaan sms’en op zoek naar iemand die mij kon komen halen. Mama was fietsen en papa zat nog steeds in de winkel. Wandelen maar dus. Toen ik dan eindelijk in het volgende dorp aankwam ging ik kijken hoe laat daar de bus kwam. Over een half uur. Dat duurde nog te lang. Intussen had papa terug gebeld en kwam hij mij halen. Wat is hij toch een held mijn paps. Maar het was wel goed voor men conditie dat tochtje.

Al bij al is het goed gekomen. Om dan mij een plezier te doen is het volgende week nog eens processie. Als afsluiter van de kermis. Wat voor stom idee is dat nou om twee weken achter elkaar waarschijnlijk de zelfde processie te lopen. Wees maar zeker dat ik volgende week met de fiets rij.

Liefs Birgitt

 

Advertenties

One thought on “Birgitt’s bus avontuur

  1. Stella juni 17, 2014 / 10:31 pm

    Ahhh jemig wat een verhaal! Fijn dat je paps je op kwam halen, lief van ‘m! Heel erg veel succes nog met je proeven en veel plezier alvast met het vieren als ze voorbij zijn! Liefs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s