Doorbraak: yes!

Het was vandaag een heel vreemde dag. Er zijn goede en slechte dingen gebeurt. Ik weet niet wat ik in het algemeen er eigelijk van moet vinden. Ik zal eens even uitleggen wat er precies is gebeurt. Morgen kunnen jullie een artikel lezen over de mondelingen presentaties van uit onze klas. Daar is iets gebeurd waar ik het een beetje moeilijk mee  had maar dit is toch het toppunt. Ik heb ooit al een tijdje geleden een post gemaakt over mijn problemen met presenteren. Ik heb toen hele leuke tips gekregen van mijn lieve lezers. Maar ik denk gewoon dat het bij mij niet op te lossen valt. Je kan niet begrijpen hoe het gebeurd als je het nog nooit gezien hebt. Ik kan slecht ademen (bijna hyperventileren) en krijg een krop in men keel alsof ik moet huilen en dat is ook duidelijk hoorbaar, ik tril helemaal en op het einde spannen mijn spieren in men gezicht helemaal op en barst in huilen uit. En dit gebeurd dus altijd he. Behalve vandaag. Ik had wel de zelfde “symptomen” als normaal maar ik vond het nog een lichte versie. Toen gingen we dus over naar de commentaar van de leraar en ja dat is absoluut niet goed. Het duurt altijd een eeuwigheid en ik vind het dan zo moeilijk om mezelf in te houden om niet te exploderen.Mijn leerkracht keek mij al angstig aan alsof ik kon ontploffen. Ik had wel te doen met haar; Ze weet natuurlijk niet hoe ze hier mee moest omgaan. Meestal laat ik wel een traan en is dat mijn record. Maar nu liet er dus geen een. Ik had het zo moeilijk maar toch was ik zo blij. Het is me eindelijk gelukt en ik hoop dat we dit in een stijgende beweging zien gaan. 

Nu heb ik is zitten denken hoe het kan komen dat ik zo reageer op een presentatie geven. Het voelt aan als een natuurlijke reactie want ik kan het echt niet tegenhouden. Ik kwam uit op een van de eerste presentaties die ik heb moeten doen op de lagere school. Ik moest mijn familie voorstellen in het Frans en dat is gigantisch misgelopen. Ik ben toen ook in huilen uitgebarsten en werd hard uitgelachen. Sinds dien kan ik mij alleen nog maar paniekaanvallen herinneren tijdens een presentatie. Zou dit een mogelijk oorzaak zijn?

Anyway ik ben super blij met mijn vordering en ben dit lekker aan het vieren met de grootste aardbei knoesten die je je kan voorstellen. En voor morgen krijg ik er denk ik nog een spierpijn pakketje bij. We zijn op weg naar strakke bovenbenen. Maar wees gerust ik ben nog maar net vertrokken. Nu nog even sociale wetenschappen lezen en dan naar bed.

Slaapwel lieve lezertjes.

Liefs Birgitt

Advertenties

2 thoughts on “Doorbraak: yes!

  1. Stella mei 9, 2014 / 7:40 am

    Wauw, wat super goed van je! Je mag echt heel trots op jezelf zijn! Of hoe zeggen jullie dat, fier toch? (: Ik heb zelf nooit zulke moeite gehad met presenteren, maar ik kan het me wel voorstellen! Echt heel goed
    van je; hopen dat het alleen maar beter en beter zal gaan! Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s